Блог Виктора Мартиновича

Вядомы перакладчык ды літаратуразнаўца Сяргей Шупа выказаў слушнае меркаваньне з нагоды траўлі Альгерда Бахарэвіча часткай старой беларускай савецкай літаратурнай суполкі:

http://shupa.livejournal.com/128661.html?mode=reply#add_comment

Ня ўпэўнены, што нехта з "тусы" зацікаўлены ў маёй пазіцыі па гэтаму пытаньню, аднак выкажуся, - хутчэй для сябе.

Па-першае: тым, хто лічыць, што артыкулы Бахарэвіча недасткова "мовазнаўчыя" ці "гістарычныя" ці "літаратуразнаўчыя" - чаму б вам не падаць прыклад, не напісаць такі артыкул пра Купалу, які б пераўзайшоў геніяльнасьці бахарэвічаў артыкул ды прывабіў бы шмат чытачоў? Чаму б, замест лаянкі, не стварыць пазытыўны тэкст, які б зацьміў бы "крытычны" тэкст Альгерда?

Па-другое: ёсьць такая зялёная кніжачка, "Лекціі по русской літературе" Уладзіміра Набокава. Тым, хто наракае на пракурорскія інтанацыі Бахарэвіча, раю зазірнуць ды пабачыць, якімі бываюць сапраўдныя пракурорскія інтанацыі літаратуразнаўцы\літаратара. Заўважце, ніхто не папракае Набокава за тое, што той недастаткова добра пісаў там аб пэўных "свьятых" постацях.

Па-трэцяе: кожны, хто бярэцца ствараць тэкст у парадыгме беларускай літаратуры, сутыкаецца з катастрафічнай адсутнасьцю усімі прызнанай канвэнцыйнай традыцыі. Ёсьць беларускія савецкія аўтары, якіх палова сучасьнікаў не прызнае; ёсьць такія аўтары, як Натальля Арсеньева, якія лічацца табуяванымі ў іншых. Кожны - літаральна кожны літаратар, - перад тым, як пісаць вінны вызначыцца з тым, каго ці што лічыць клясікай. Альгерд прапанаваў свой "пантэон", якія яшчэ не скончаны. Нават калі некаму пантэон падаецца спрэчным - гэта Альгердава беларуская літаратура, на якой ён будуе ўласныя ўяўленьні аб сучаснасьці.

Таму - адназначна: кіньце цкаваць чалавека. Дайце яму пісаць і сядайце лепей пісаць самі.

Принимаю поздравления, друзья: законченный в прошлом феврале роман "Сцюдзёны вырай" о лихорадочных поисках Родины фальшивым американцем вошел в лонг-лист первой (и единственной) прозаической литературной премии Беларуси.

Весь лонг-лист выглядит следующим образом (алфавитный порядок):

1. Уладзіслаў Ахроменка «Тэорыя змовы» (Менск: Логвінаў)

2. Альгерд Бахарэвіч «Малая мэдычная энцыкляпэдыя Бахарэвіча» (Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода, сэрыя «Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе»)

3. Лявон Вольскі «Міларусь» (Менск: Мэдыял, сэрыя «Кнігарня Пісьменьніка»)

4. Віктар Карамазаў «Мастак і парабкі» (Менск: Мэдысонт)

5. Павал Касьцюкевіч «Зборная Беларусі па негалоўных відах спорту» (Менск: Логвінаў)

6. Артур Клінаў «Шалом: ваенны раман» (Менск: Логвінаў, сэрыя «Кнігарня „Нашай Нівы“»)

7. Аляксандар Лукашук «Сьлед матылька. Освальд у Менску» (Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода, сэрыя «Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе»)

8. Ян Максімюк «Словы ў голым полі» (Менск: Логвінаў, сэрыя «Галерэя «Б»)

9. Віктар Марціновіч «Сьцюдзёны вырай» (электроннае выданьне, 34mag.net)

10. Ала Сямёнава «У сьвятой краіне выгнаньня» (Менск: Кнігазбор, сэрыя «Кнігарня пісьменьніка»)

11. Андрэй Федарэнка «Мяжа» (Менск: Літаратура і Мастацтва, сэрыя «Лімаўскі фальварак»)

12. Макс Шчур «Ліст, знойдзены на папялішчы» (Познань: Белы крумкач)

Спасибо жюри, спасибо 34mag.net.

Наверное самая важная для белорусской литературы новость за последние десять лет: ПЭН, СБП, Союз писателей анонсировали потенциально самую престижную премию для прозаиков. Подробности по ссылке, на ЖЖ Андрея Хадановича. Премия - то, чего ожидали все люди, создающие тексты в этой стране, ибо по составу шорт-листеров станет ясно, кого можно отнести к писателям-на-самом-деле, кто потенциально имеет место в истории. Собственно, каждый раз при оглашении шорт-листа русского Букера скачивал его и прочитывал от корки до корки.

Состав жюри у меня лично вопросов не вызывает. Победителем вижу Владислава Ахроменку с "Теорией заговора".

http://khadanovich.livejournal.com/227029.html

Написал текст про все эти соломенные фаллосы и плакаты "За Беларусь", которыми нас щедро радует Родина последнее время.

http://www.svaboda.org/content/article/24348509.html

Не согласны? Давайте спорить, ведь именно в споре, за круглым столом, а не на площадях и баррикадах, рождается истина.

Какая взаимосвязь между мужиком, который ездит по Минску на "Опеле" с оторванным глушаком и реакцией белорусских медиа на выдвижение Путина в президенты?

http://www.svaboda.org/content/article/24341491.html

В понедельник, 3-го октября, по приглашению А. Санотенко встречаюсь с читателями в Бобруйске. Беседовать будем о литературе, Хруцком, Прохорове, журналистике, глитче, кулинарии, философии, карри, женщинах, истории, Шри-Ланке, онтологии, зайцах, нанотехнологиях, Ерофееве, Елизарове, клавесиннах, мясе, сале, мове, дурианах, барокко, Жванецком и Божественном Зурабе.

Встреча состоится в 18.00 по адресу Октябрьская 173а (вход со двора).

Если кому-то что-то нужно подписать - приходите со своим, т.к. у меня нет и не будет.

Сформулировал то, что давно хотел сказать про наш Интернет. Текст - про то, что байнет не обладает основным качеством сетевой эпохи - виртуальностью. Написано по-белорусски.

http://www.svaboda.org/content/article/24338897.html

http://www.svaboda.org/content/article/24326891.html

Идея в том, чтобы сообщать о той реальности, которая является нам в медиа. Это не совсем медиакритика. Cкорей, это медиакритика, в которой медиа и "жизнь", ими описываемая, поменялись местами. Давно заметил, что в момент, когда играю в DeusEx, 34-летний Дженсен становится реальней 34-летнего Мартиновича. Колонка посвящена эстетическим, социологическим и онтологическим выводам, которые из этого следуют.

Позвонили друзья, сообщили, что увидели на OZ.by вот ЭТО:

http://oz.by/books/more1088636.html?id_search=5652451

Обратите внимание на ярлычок "новинка" (книга вышла в 2009, была запрещена через месяц продаж в Беларуси). Никаких документов о сотрудничестве не подписывал, заявлений на камеру не делал. Если кому-то нужно подписать экземпляр - сообщайте в личку, с вас - кофе, с меня - подпись. Сколько продержится в продаже на этот раз предположить не могу.

Файная ды вельмі прыгожая справаздача аб тым, як мы "ўзялі" Мастацкі музей:

http://budzma.org/news/viktar-marcinovich-u-yakasci-ekskursavoda-nam-treba-heta-usyo-vedac-i-pamyatac-fotarepartazh.html

З рэпорту бачна, што па канцэнтрацыі актуальна апранутых ды маднявых гледачоў гэта было больш падобна на клубны сэт.